Afgelopen week was ik al druk bezig met alles inpakken en klaarzetten. Ik had 3 vriendinnen geregeld die konden helpen en ineens kwamen er ook nog 2 vrienden helpen, zo lief. Zaterdag avond, de dag voor de verhuizing, was ik toch nog uit geweest met Laura. We hadden er zoveel zin in! Het was super gezellig, maar had het resultaat dat ik maar 4 uur had geslapen, misselijk was, en hoofdpijn had. Ik was kapot!

Zondag morgen kwam iedereen om 11 uur bij mijn ouderlijk huis. We hebben echt héél snel ingepakt, dat was een kwestie van appeltje-eitje. Toen richting Den Haag, naar mijn huis. Dat was wel even heftig. De bus leegmaken, alles naar de derde etage krijgen. De dozen waren makkelijk. Maar toen kwam het echte werk. Mijn bed. Mijn bureau. Mijn kastjes. Mijn tv. Matrassen. Ik werd gek!
Eenmaal alles neergezet heb ik het zo gelaten. We zijn op bed geploft en zijn naar de McDonalds gegaan die héél dichtbij zit.

Gisterenavond ben ik begonnen met uitpakken. Mijn ouders kwamem aanzetten met gordijnen (ZO lief, mooie kleur ook! Heel blij mee) en alles is nu eigenlijk wel klaar. Ik moet nog één kastje halen en wat verf en dan ben ik officieel klaar.

Het brengt allemaal wel véél stress met zich mee. Ik was super gestresst gisteren. Zonder mijn vrienden en familie om me heen had ik het echt niet gered. Ik heb geen idee hoe ik het zonder hun had moeten doen. Vannacht heb ik er voor het eerst alleen geslapen. Het was wel een beetje eng, maar ook weer niet. Gelukkig heb ik ook Miley bij me. 20 augustus komt mijn bankstel (I can’t wait!!!!!!!) en dan begint het echt een huisje te worden. Ik heb er zoveel zin in.

Het enige nadeel is dat er een kat in het gebouw woont. Het is zo’n leuk beest, heel lief ook. Maar hij hing gisteren in mijn been. Werd gek! Overigens ben ik allergisch voor katten en heb ik natuurlijk een vogeltje dus hij is niet welkom in mijn kamer.

Binnenkort, als heel mijn kamer af is, ga ik foto’s posten. Nu is het dramatisch om te zien, haha!